Starożytna Grecja

Geruzja

Geruzja to rada starszych w starożytnej Sparcie, składająca się z 30 członków: dwóch królów oraz 28 gerontów – obywateli powyżej 60. roku życia wybieranych dożywotnio przez zgromadzenie ludowe.

Strateg

Wysokiej rangi dowódca wojskowy lub znawca strategii wojennej (w starożytnej Grecji strateg był urzędnikiem i dowódcą armii lub floty).

Ostracyzm

był to tzw. sąd skorupkowy. Obywatele głosowali na glinianych skorupkach (ostrakonach), wyznaczając polityka, który – jeśli uzbierano ponad 6000 głosów – musiał opuścić miasto na 10 lat (bez utraty praw majątkowych i obywatelskich).

Solon

ateński mąż stanu, poeta i prawodawca, który przyczynił się w znaczący sposób do rozwoju ustroju demokratycznego.

499r p.n.e

wybuch powstania jońskiego który stał się przyczyną wojen grecko-perskich

490r. p.n.e.

bitwa pod Maratonem, w której Grecy zatrzymali pierwszą wielką inwazję imperium perskiego.

480r. p.n.e.

absolutny punkt zwrotny w wojnach grecko-perskich. To właśnie wtedy miała miejsce druga inwazja perska, którą dowodził król Kserkses I, syn Dariusza. Był to rok heroicznej walki, tragicznych porażek i genialnych zwycięstw taktycznych Greków.

479 r. p.n.e.

przyniósł ostateczne rozstrzygnięcie drugiej inwazji perskiej na Grecję i stał się punktem zwrotnym w wojnach perskich.

449 r. p.n.e

Według tradycji historycznej zawarto wówczas Pokój Kalliasa, czyli traktat kończący trwający pół wieku konflikt pomiędzy greckimi polis (pod przywództwem Aten) a imperium perskim

431-404 r. p.n.e.

czas trwania II wojny peloponeskiej, jednego z najważniejszych i najbardziej niszczycielskich konfliktów w historii starożytnej Grecji. Wojna ta rozegrała się pomiędzy Atenami kontrolowanym przez a Spartą i zakończyła się całkowitym upadkiem potęgi Aten.

377r.p.n.e

Powstanie Drugiego Związku Ateńskiego zawiązał się sojusz obronny pod przewodnictwem Aten. Miał on charakter antyspartański i gwarantował członkom ochronę przed obcą agresją, jednocześnie ograniczając dominację samych Aten w strukturach sojuszu

334 r. p.n.e.

Wiosną 334 roku p.n.e. król Macedonii Aleksander Wielki na czele armii liczącej około 40–50 tysięcy żołnierzy przeprawił się do Azji Mniejszej