Moja lekcja

Algorytm

Skończony, jednoznaczny ciąg prostych kroków prowadzący do rozwiązania problemu w skończonej liczbie operacji. Cechy: skończoność, określoność, skuteczność, poprawność, masowość. Przykład: przepis kulinarny, algorytm Euklidesa.

Program

Zapis algorytmu w języku programowania zrozumiałym dla komputera.

Instrukcja warunkowa (if)

Wykonuje blok kodu tylko wtedy, gdy warunek jest prawdziwy. Może mieć else (alternatywa) lub else if (kolejne warunki). Słowo kluczowe: if, else.

Pętla while

Powtarza blok kodu dopóki warunek jest prawdziwy (sprawdzany na początku → może się nie wykonać ani razu).

Pętla do-while

Powtarza blok kodu dopóki warunek jest prawdziwy (sprawdzany na końcu → wykona się przynajmniej raz).

Pętla for

Przeznaczona do iteracji ze znaną liczbą powtórzeń. Składnia: for(inicjalizacja; warunek; modyfikacja).

Typ całkowity (int, short, long, long long)

Przechowuje liczby całkowite ze znakiem. Rozmiar i zakres zależą od typu (np. int zwykle 32 bity: –2³¹ do 2³¹–1).

Typ zmiennoprzecinkowy (float, double)

Przechowuje liczby rzeczywiste z częścią ułamkową (IEEE 754). Double ma większą precyzję niż float.

Typ znakowy (char)

Przechowuje pojedynczy znak (ASCII lub Unicode). Może być traktowany jako mała liczba całkowita.

Funkcja

Nazwany fragment programu, który wykonuje określone zadanie. Może przyjmować parametry i zwracać wartość.

Rekurencja bezpośrednia

Funkcja wywołuje samą siebie. Wymaga przypadku bazowego (stop) i kroku rekurencyjnego.

Rekurencja pośrednia

Dwie lub więcej funkcji wywołują się nawzajem (A → B → A).

Przypadek bazowy

Sytuacja, w której funkcja rekurencyjna zwraca wynik bez dalszego wywoływania siebie (warunek zatrzymania).

Dziel i zwyciężaj

Problem dzielony jest na mniejsze, podobne podproblemy, które są rozwiązywane rekurencyjnie, a potem łączone w rozwiązanie.

Programowanie zachłanne

Na każdym kroku wybierane jest rozwiązanie lokalnie optymalne, w nadziei, że doprowadzi do rozwiązania globalnie optymalnego.

Programowanie dynamiczne

Rozwiązuje problem przez rozbicie na podproblemy, zapisuje wyniki pośrednie w tablicy, by uniknąć wielokrotnych obliczeń.

Wskaźnik

Zmienna przechowująca adres pamięci innej zmiennej. Deklaracja: typ *nazwa; Operator &

Operator &

Pobiera adres zmiennej (adres-of).

**Operator ***

Dereferencja – dostęp do wartości pod adresem wskazywanym przez wskaźnik.

Dynamiczna alokacja pamięci

Przydzielanie pamięci w trakcie działania programu za pomocą new (alokacja) i delete (zwolnienie).

Plik tekstowy

Plik przechowujący dane w postaci znaków czytelnych dla człowieka (otwierany przez ifstream/ofstream).

Strumień wejścia/wyjścia

Abstrakcja do odczytu (cin/ifstream) i zapisu (cout/ofstream) danych.

Stos (stack)

Struktura LIFO (Last In, First Out). Operacje: push (wstaw na górę), pop (zdejmij z góry), top/peek.

Kolejka (queue)

Struktura FIFO (First In, First Out). Operacje: enqueue (wstaw na koniec), dequeue (usuń z początku), front.

Kolejka priorytetowa

Kolejka, w której elementy wyjmowane są według priorytetu (nie kolejności wstawienia). Najczęściej implementowana przez kopiec.

Kopiec binarny (heap)

Pełne drzewo binarne spełniające własność kopca: w kopcu max rodzic ≥ dzieci, w kopcu min rodzic ≤ dzieci.