Dżuma- Albert Camus

Albert Camus - biografia autora

francuski pisarz, filozof i dziennikarz, przedstawiciel egzystencjalizmu i absurdu. Autor Dżumy, Obcego i Mit Syzyfa. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1957), badał sens życia, wolność i kondycję człowieka.

Dżuma - geneza utworu

powieść powstała w 1947–1948 r. jako alegoria okupacji hitlerowskiej w Europie. Camus ukazuje uniwersalne zło, absurdy życia i moralne wybory ludzi w obliczu epidemii, badając kondycję człowieka i odpowiedzialność jednostki.

Dżuma - wyjaśnienie tytułu

Tytuł symbolizuje epidemię, która dotyka Oran, ale też uniwersalne zło, cierpienie i absurd świata. Dżuma staje się metaforą totalitaryzmu, tragedii społecznej i moralnych wyzwań człowieka wobec nieuchronnego cierpienia.

O czym jest książka? cz. 1

„Dżuma” Alberta Camusa to powieść alegoryczna opisująca epidemię w algierskim mieście Oran. Autor ukazuje codzienne życie mieszkańców w obliczu zarazy, ich lęki, cierpienie i moralne wybory. Powieść porusza kwestie absurdu, solidarności,

O czym jest książka? cz. 2

odpowiedzialności i kondycji człowieka wobec zła, będąc refleksją nad wolnością, etyką i sensem życia w ekstremalnych sytuacjach.

Czas I miejsce akcji

Akcja rozgrywa się w latach 40. XX w. w fikcyjnym algierskim mieście Oran. Miasto i epidemia dżumy stanowią tło do refleksji nad cierpieniem, moralnością i reakcjami ludzi w obliczu zagrożenia.

Bohaterowie cz. 1

1. Dr Bernard Rieux – lekarz, narrator i bohater moralny, walczy z epidemią, symbol odpowiedzialności i poświęcenia. 2. Jean Tarrou – filozof i obserwator, dokumentuje życie miasta, angażuje się w walkę z zarazą, reprezentuje refleksję nad dobrem i złem.

Bohaterowie cz. 2

3. Raymond Rambert – dziennikarz pragnący uciec, stopniowo angażuje się w pomoc innym, symbol przemiany moralnej. 4. Joseph Grand – urzędnik, symbol wytrwałości i skromnej heroiczności w walce z codziennymi problemami.

Bohaterowie cz. 3

5. Cottard – postać egoistyczna i oportunistyczna, pokazuje lęk i przystosowanie jednostki do chaosu.

Plan wydarzeń cz. 1

1. Pojawienie się pierwszych przypadków dżumy w mieście Oran – mieszkańcy ignorują zagrożenie. 2. Rozprzestrzenianie się epidemii – izolacja miasta, strach i panika wśród ludności.

Plan wydarzeń cz. 2

3. Działania lekarzy i ochotników – Rieux, Tarrou i inni organizują pomoc i walkę z chorobą. 4Reakcje mieszkańców – solidarność, egoizm, próby ucieczki (m.in. Rambert). 5Opisy codziennego życia w obliczu zarazy, cierpienia, śmierci i moralnych dylematów.

Plan wydarzeń cz. 3

6. Stopniowe opanowanie epidemii – refleksje nad doświadczeniem cierpienia i wspólnoty. 7. Zakończenie – koniec zarazy, pozostaje refleksja nad absurdalnością życia i odpowiedzialnością człowieka.

Problematyka cz. 1

Problematyka „Dżumy” Alberta Camusa obejmuje absurd życia, moralne wybory i odpowiedzialność jednostki wobec cierpienia innych. Powieść porusza kwestie solidarności, ludzkiej kondycji, walki ze złem i zagrożeniem,

Problematyka cz. 2

refleksji nad wolnością i sensem życia w ekstremalnych sytuacjach oraz uniwersalnych doświadczeń człowieka wobec epidemii i zła.

Dżuma jako powieść paraboliczna

„Dżuma” Alberta Camusa jako powieść paraboliczna: epidemia symbolizuje zło, totalitaryzm i cierpienie w świecie. Opowieść staje się uniwersalną alegorią walki człowieka z absurdem życia i moralnymi wyborami w obliczu zagrożenia.

Dżuma jako powieść egzystencjalna

„Dżuma” Alberta Camusa jako powieść egzystencjalna: ukazuje absurd życia, samotność jednostki wobec cierpienia i śmierci oraz konieczność dokonywania odpowiedzialnych wyborów w świecie pozbawionym sensu i absolutnych wartości.

Gatunek I budowa utworu

powieść egzystencjalna i paraboliczna. Składa się z narracji pierwszoosobowej, opisów epidemii, refleksji moralnych i filozoficznych bohaterów, ukazując życie miasta, reakcje ludzi i uniwersalne doświadczenia człowieka wobec zła i cierpienia.

Motywy cz. 1

1. Zło – epidemia symbolizuje obecność cierpienia, przemocy i absurdu w świecie. 2. Cierpienie – doświadczenie fizycznego i psychicznego bólu mieszkańców Oranu. 3. Epidemia / zaraza – bezpośredni motyw fabularny i alegoria totalitaryzmu i zła.

Motywy cz. 2

4. Los – przypadkowość zdarzeń, nieprzewidywalność życia i śmierci. 5. Samotność – izolacja jednostki wobec cierpienia i zagrożenia. 6. Przyjaźń – wsparcie i solidarność w walce z epidemią.

Motywy cz. 3

7. Przemiana wewnętrzna – bohaterowie, jak Rambert, zmieniają swoje postawy moralne i życiowe w obliczu zagrożenia.

Przykładowe tematy wypracowań maturalnych

1. Fatum (przeznaczenie) - pesymistyczna koncepcja ludzkiego losu w lit. 2. Odwieczna walka między dobrem a złem w człowieku 3. Sens ludzkiego życia wobec absurdu zła panującego na świecie 4. Człowiek w obliczu śmierci i dużego zagrożenia